Κρίση και Κροίσοι

Ο προηγούμενος εργοδότης μου έκλεισε την επιχείρησή του. Όχι γιατί δεν είχε δουλειά. Είχε ο άνθρωπος. Ούτε γιατί δεν πλήρωνε τις υποχρεώσεις του. Τις πλήρωνε και με το παραπάνω. ΙΚΑ, ΤΕΒΕ, εφορία, μισθούς, επιταγές, λογαριασμούς. Και την Τρρράπεζα (μπρρρρ) την πλήρωνε.

Και θα πείτε, τότε γιατί έκλεισε, κοπελιά, τα κονόμησε τ’ αφεντικό;

Όχι, βέβαια. Τα κονομάνε μόνο όσοι δεν πληρώνουν όλα τα παραπάνω. Για τους υπόλοιπους σαν τον ανθρωπάκο, ξημερώνει μία μέρα που χωρίς κανένα λόγο (πιστέψτε με, λογίστριά του ήμουν και ξέρω) παίρνουν ένα Τηλεφώνημα από την Τρρράπεζα (μπρρρρ) και μαθαίνουν ότι τα ανοιχτά δάνεια της επιχείρησης πρόκειται να κλείσουν και ολόκληρο το ποσό της οφειλής είναι πλέον απαιτητό, και μάλιστα σε με προθεσμία εξόφλησης κάτι λίγες ημέρες.

Και γιατί;

Γιατί έτσι αποφασίστηκε.

Και από ποιόν;

Από την αόρρρατη ομάδα Τ. Πείτε τους Τραπεζίτες, πείτε τους Τοκογλύφους, μέσα είστε, εγώ διαλέγω το δεύτερο.

Μα πληρώνω, βρε παιδιά, φώναζε ο ανθρωπάκος, είμαι συνεπής, μη μας καταστρέφετε, ζούμε τόσες οικογένειες από αυτή την επιχείρηση, πως μπορείτε να το κάνετε αυτό;

Αυτοί απάντησαν με τα ξύλινα Ελληνικά τους -σε ελεύθερη μετάφραση για να μη σας κουράζω- ότι στ΄ αρχίδια τους αν πληρώνει, στ’ αρχίδια τους ο θετικός ισολογισμός, το καλό ιστορικό του, η μακροχρόνια συνεργασία.

«Λυπούμαστε, αλλά δεν… και στο κάτω-κάτω, το προβλέπει η σύμβαση, έπρεπε να το γνωρίζετε αυτό, εσείς την υπογράψατε!»

Αυτά γίνονται συνήθως μεταξύ 25 και 28 του μήνα. Να πλησιάζουν όλες οι παραπάνω πληρωμές και η Τρρράπεζα (μπρρρρ) να απαιτεί να επιστρέψεις 20, 30, 50, όσες χιλιάδες ευρώ. Μετρητά. Χθες. Τι κάνεις; Τι… λυπάσαι, αλλά δεν πληρώνεις;

α) Την Τρρράπεζα (μπρρρρ);

Αν δεν πληρώσεις την Τρρράπεζα (μπρρρρ), τον ήπιες, θα σου κλείσουν αμέσως όποιο άλλο δάνειο έχεις, θα σου ακυρώσουν τα μπλοκ επιταγών, θα σου πάρουν και τα στρινγκ.

β) Το Δημόσιο;

Τότε κι αν τον ήπιες, θα σου μπουν στο σπίτι και θα πάρουν και τις κουρτίνες, το σαλονάκι της γιαγιάς, τον αποχυμωτή. Και θα βλέπει κι η γειτονιά.

γ) Το προσωπικό;

Τότε δεν θα έχεις πια προσωπικό. Άρα δεν θα μπορείς να δουλέψεις, να παραδόσεις τις παραγγελίες σου και να πληρωθείς, άρα και να πληρώσεις.

δ) Τους προμηθευτές και συνεργάτες;

Σε αυτή την περίπτωση, αυτοκτονείς επαγγελματικά. Γιατί ο προμηθευτής δεν θα κόψει μόνο τη συνεργασία, αλλά θα σε κυνηγήσει νομικά, ακόμα και αν τα δικαστικά έξοδα είναι περισσότερα από την οφειλή, θα σε καταστρέψει, θα σε εξοντώσει, θα μιλάει για σένα σ’ όλη την αγορά, θα χτυπάνε τα τηλέφωνα όλη μέρα από καλοθελητές που θα θέλουν να μάθουν αν χρεοκόπησες. Σκατά.

Δεν πληρώνεις τίποτα λοιπόν και σώζεις ότι σώζεται. Εκτός από τις οικογένειες που έτρωγαν από σένα ένα κομμάτι ψωμί. Τέτοιες ώρες ο καθείς τον κώλο του καλύπτει.

Αυτός ήταν λοιπόν  ο σατανικά εύκολος τρόπος να δημιουργήσουν οι Τρρράπεζες (μπρρρρ) αυτή την κρίση που ζούμε. Τόσο απλά.

Και έτσι έμεινα άνεργη.

Και ήρθε η σειρά μου* να δυσκολευτώ. Και να μην πληρώνω εγκαίρως. Και άρχισαν τα τηλέφωνα οι Εισπρρρακτικές. Αλλά 24/7 λέμε.

-Τι θα γίνει κυρία μου με τη δόση σας;

-Μα δεν έχω, ρε παιδιά. Έμεινα άνεργη, σας ενημέρωσα, κάντε λίγη υπομονή.

-Και τι μας ενδιαφέρει εμάς μαντάμ, αυτό να το σκεφτόσασταν πριν υπογράψετε. Να πάτε τώρα, τώρα στην Τράπεζα να καταθέσετε ΧΧΧ ευρώ. Θα σας κρατάω και παρέα όσο πηγαίνετε.

-Τι λέτε ρε παιδιά; Που απευθύνεστε, σε κανένα λαμόγιο που θέλει να σας φάει τα λεφτά; Τόσα χρόνια, καθυστέρησα ποτέ μία δόση; Εδώ καταρρέει το σύμπαν, πως θα μπορούσα να προβλέψω ότι θα χρεοκοπήσει η χώρα; Εγώ τη χρεοκόπησα; Αφήστε να βγει και αυτό το νομοσχέδιο για τα νοικοκυριά να κάνω μία ρύθμιση…

Τι να κάνετε, μαντάμ; Ποιο νομοσχέδιο; Να φωνάξετε την κυρία Κατσέλη να σας σώσει το σπίτι μαντάααααμ… Αχαχαχαχαχα… Τώρα να πάτε στην τράπεζα. Αχαχαχαχα….

Βρε άιντε μου σιχτίρ. Και στο τέλος-τέλος, έλα ρε. Πάρε μου το σπίτι, το αυτοκίνητο, τα έπιπλα, τα σώβρακα και σκάσε πια. Αρκετά άχρηστη νιώθιω από μόνη μου. Μολών λαβέ ρε λεχρίτη.

Α, ρε γαμώτο. Τι θα γινόταν αν…

Σταματούσαμε να πληρώνουμε τα δάνειά μας, όλοι, αλλά λέμε όλοι, μέχρι να μας εξηγήσουν επακριβώς και στη δικιά μας γλώσσα πως γίνεται να «ρουφάνε» τα χρηματοκιβώτια των τραπεζών τα δυσεύρετα δισ-ευρώπουλα με το μπουρί της σόμπας και ταυτόχρονα όχι μόνο να απορρίπτουν τις έντεκα στις δέκα νέες αιτήσεις δανείων, αλλά να «ρίχνουν» και τα δάνεια των επιχειρήσεων γιατί έτσι γουστάρουν και γιατί «προβλέπεται στη σύμβαση»;  Τι κρίση μη χέσω; Την κρίση τη δημιούργησαν οι Κροίσοι.  Αι σιχτίρρρ.

*Next…

Μη γελάς, έρρρχονται και για σένα…

Advertisements
Published in: on Ιουνίου 11, 2010 at 10:53 μμ  Σχολιάστε  

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Published in: on Ιουνίου 11, 2010 at 8:08 μμ  Comments (1)